I I P H O E B U S I D I L L I U M. M E L I ВОE U S , CO R I D O N. MELIBOEUS. Afficiunt animum , Coridon, florentia prata , E t vallis facies vario veitita colore Me relevat, lætum revocans per membra vigorem. Quocunque aspicio, ferunt mihi gaudia cuncta, Cuncta voluptatis fenfu perfundere dulci, Aientem conspicio, fæva ceffante timore. О vitam felicem terque quaterque beatam! . ■CORI DO N. Me quoque delectant, tibi quae nunc grata videntur5 Sorte fruor placida, nec ventus turbida torquens Nubila, nec tempeltas turbat gaudia mira ; Nec furit ex alto ftridens et l'æva procella , Nec unquam clenfus iupra caput imminet imber Infeiius faitanti per virgulia juvencae; Ingenti, Meliboee, fcatent dulcedine eunda. En celebrandus noftrarum rerum moderator Priftinos nobis placidos quoque reddidit annos, Quos ftaluit noltræ fapientia Palladis ai ta ! Non Titan rutilans curfum modo confecit anni, Quam leges is dat populis et commoda jura ; Sed quam felices cünceffos effecit omnes, Et nunc ingenti atque nouo fplendore coruscans, Grandia largiter effundit cunilis benefada. MELIBOEUS. Quid faciemus perspicientes tempora grata? Tityrus ingentes læto de peflore piaufus Б Я
RkJQdWJsaXNoZXIy NTc0NDU4