En patriae Pater , et Mufariun venit Apollo! Patria des Mufae , cpiod ferat illa Patri. Des Ei, qtiiquo Tuo crefcunt fnb peHore flores, Quos mittat Patri , qui illius eftqne Pater. Atcpie tuos mifce Mufae fimul ignibus ignes, Flammas cum flammis ut ferat ipfa fuis. Advenis atque moves , o Rex ! pia corda Tuorum, Non fecus atque Deus corda movere folet. Tu datus es nobis fnmmo <de Nnniine Numen , Magna ut /is magni Numinis effigies. O Rex , quem Deus in celia fede ipfe locavit , Et cum jnftitia fceptra tenere dedit ! Tu quoniam Patriae Rector dicare Paterque : Utere more Dei nomen adepto» idem. Uteris, o Rex! et nullus moderatius unquam Imperii potuit frena tenere fui. Viderat hoc Deus — et populos de Rege precantes, Qui bona vult populo , Cui bona vult populus ; Vidit — coelicolasque urget fic vocibus: „ Ite „ Cni coeli nondum gloria honosque datus ; „ Ite modo Regique meos committite honores ; „ Quoque caput tangit fidera , ferta ferat ; „ Bracilia , quae certae reHi fanctique columnae ,, Purpurea niteant fidereaque toga. „ Splendeat hic virtus vario depifta colore; „ Splendeat hic reilum jun&nm animo facili; V E R S U S.
RkJQdWJsaXNoZXIy NTc0NDU4