b000002502

датію Хртовою, и млтвами угодніцы Его блженныя Еоуфросиніи. яко ничтоя\е пострадавъ, отиде вдомъ свой хваля и славя БГа. и бГгодать исповЪдая угод- ніцу Его прпбную Еоуфросинію. яко ея ради поми- лова его БГъ, бЬже жилище его въ томъ же градЬ СуждалЬ, домашніиже его и прочіи члвцы града того, видЬвше его смысляша и цЪлоразумна, и тіи славу воздаша Б гу , творяіцему дивная и преслав- ная чюдеса блженною х) кііжною Еоуфросиніею. И3ЛОЖ011ІЕ ггмд-црх іі кднонл, преподоЕігкіі кііжпЪ 6оЬ1<|)росн- НІН, ПОКЕД^НІелѴХ Слрлллмл ЛрДІЕПКПЛ О^ждллсклго *). Како извЪіцалъ бГгочестивому Гдрю 2) І|рю и великому кіізю Іоанну Василіевичю всеа Русіи 3) **). ІпреоГщенному митроиолиту Антонію Москов- скому івсеа Русіи 4). Обывающихъ чюдесехъ у раки прпбныя Еоу- фросиніи. Азъже видЪхъ многая и преславная чюдеса у гроба преподобныя Еоуфросиніи, поминая всебЪ глаголемое: ея^е тайна Т|рева таити добро есть, дЪ- ложе Бжія проповЪдати преслано есть, а ея?е тайны і]"ревы являти бЪдно есть, такожде ідЪла Бжія пре- славная молчати пагубно есть д*ши, и абіе иомы- слившу ми осихъ, Самодержцу всеа Росіи извЪстити: и достигшу ми БГомъ спасаемаго града Москвы, и до самодержпа великія Росіи. препомян^тому, во Т|рЪхъ блговЪрнаго 5) Гдря Іоанна Василіевича всеа Росіи самодержца, и извЪстихъ ему бжественная преславная чюдеса, иже содЪяшася угроба гіріГбныя Еоуфросиніи. Онъже пріемъ прочеть вовеселися срцемъ, бЪбо теплъ вЪрою ея^е ко Гтымъ, горя дхомъ, 4) црпбною 2) нѣтъ 3) Россіи 4) Россіи 5) достохвалнаго. *)— **) Киноварыо.